0 Puzzelstukjes op de levenslijn

Voorwoord

Door Niet Aangeboren Hersenletsel ben ik een zoektocht begonnen naar de essentie van mijn bestaan.

Op deze zoektocht is de combinatie van haptotherapie en schilderen voor mij  ‘  helende verbinding en verbeelding‘.


Haptotherapie maakt voelbaar wat verborgen is.

Schilderijen maken zichtbaar en geven be-teken-is aan wat innerlijk voelbaar is.


Puzzelstukjes op de levenslijn
Een metafoor van mijn bewustwordingsproces Niet Aangeboren Hersenletsel, na de revalidatieperiode in Rijndam.

 

Rijndam revalidatieteam heeft mij een doos met puzzelstukjes mee naar huis gegeven. Vervolgens worstel ik thuis met het leggen van de puzzel. Volgens mij hebben ze mij niet alle puzzelstukjes gegeven. Op Rijndam klopte de puzzel en thuis niet meer. Dat geeft mij chaos en frustratie. Waar hoor ik nog bij? Welke betekenis heb ik nog? Vraag ik me af.

Ik roep om HULP. Ik wil dat ze mij de ontbrekende puzzelstukjes geven zodat ik de puzzel compleet kan maken. Zodat mijn wereld weer klopt.
Ze doen het niet…. Nee zeggen ze, we hebben alle puzzelstukjes gegeven.

Dan krijg ik een droom, waaruit ik duidelijk krijg dat de hulp die ik wil niet bestaat. Ik wil weer in mijn oude vertrouwde wereld, weer de Els van voor het hersenletsel zijn. Ik wil de puzzel van Els zonder hersenletsel.

Nu snap ik het. Ik zoek stukjes bij het verkeerde plaatje. Ik zoek stukjes die er niet zijn, stukjes puzzel bij een irreëel beeld. Ik snap nu dat de puzzel die ik heb gekregen is: Els met hersenletsel. En daar hebben ze vanuit Rijndam mij de puzzelstukjes voor gegeven.

Dan begint het gepuzzel met de stukjes die ik heb. Maar hoe ziet het reeële plaatje van Els met hersenletsel er dan uit? Stap voor stap begin ik het reeële beeld te vormen, door elke dag mijn ervaringen en confrontaties door hersenletsel in een dagboek op te schrijven. Ik herken nu wel al enkele puzzelstukjes die in de puzzel passen.

Maar waar is het stukje van deze puzzel waardoor ik me weer betekenisvol en compleet kan voelen? Bestaat het puzzelstukje betekenis nu nog wel? Past die ook in de puzzel van Els met hersenletsel?
Dat is het dus, ik mis het stukje betekenis. In mijn oude puzzel was dat: betekenis door mijn werk, en mijn fluitspel. Deze puzzelstukjes zijn weg.
Het stukje betekenis zal er nu dus anders uit zien. Maar hoe? Ik vraag vrienden en ook mijn haptotherapeut, waar ik na Rijndam de haptotherapie volg, om mij te helpen zoeken naar dit puzzelstuk. Zij zien het al… Ik niet. Want als je niet weet hoe het eruit ziet kan je het niet vinden, en zeker niet voelen.

Mijn haptotherapeut vertelt mij een persoonlijk verhaal, en hoe betekenisvol de vorige sessie was zonder mijn fluitmuziek en ook hij had geen muziek gemaakt, maar we waren wel in verbinding met elkaar en dat ik met 2 maten meet: Ik kan namelijk wel ervaren dat een ander betekenis voor mij heeft, maar niet dat ik ook betekenis heb voor een ander. Door de haptotherapeut zijn uitleg snap ik hoe het puzzelstukje BETEKENIS er NU voor mij uitziet.

Ineens zie ik het stukje BETEKENISVOL zijn. Dat is: Ik besta en dat maakt dat ik betekenis heb. De kern van wie en wat ik ben is onveranderd, maar eindelijk voelbaar. Het is een staat van ZIJN. Ik heb de kern van de puzzel gevonden. De kern van mij als mens. Het essentiële stukje. Ik kan nu pas de puzzel maken van Els MET HERSENLETSEL.

Voor het eerst maak ik echt verbinding met de realiteit, ipv tegen beter weten in gezond te willen worden en dus hersenletsel weg te willen hebben.
Ook al heb ik hersenletsel ik voel zo sterk de persoon die ik ben. Els is er nog steeds. Al ziet Els haar leven er totaal anders uit. Al is haar oude wereld ingestort. Al is haar oude puzzel totaal uiteen gevallen.

Alle puzzelstukjes passen in elkaar. En ik ervaar dat ik niet langer incompleet, incompetent, waardeloos, betekenisloos maar juist compleet HEEL ben als mens.

De puzzel is af. Er is inzicht en daardoor overzicht en daardoor heb ik weer ZICHT. Ik kan ZIEN welke betekenis ik heb, Ik kan zien hoe het reële plaatje is. Ik kan nu de realiteit onder ogen zien. Voor de oude ingestorte wereld is een nieuwe realiteit in de plaats gekomen. Ik heb nog steeds hersenletsel met alle gevolgen en dagelijkse confrontaties. Muziek was de kleur in mijn leven. Schilderen geeft mij nu de mogelijkheid mij uit te drukken en mijn leven te kleuren. Als mens ben ik niet minder waard. Ik ben betekenisvol. Ik ben nog steeds Els. Werk was het betekenisgevende deel, waardoor ik me waardevol voelde. Werk was de zin van mijn bestaan. Nu ben ik ZELF de zin van mijn bestaan.

Ik voel me betekenisvol ondanks hersenletsel, of eigenlijk juist dankzij hersenletsel, want daardoor heb ik dit proces en dus deze ontwikkeling kunnen doorlopen en de mensen mogen ontmoeten die mij in dit proces ondersteuning hebben gegeven en nog ondersteunen. Zij zijn voor mij van grote betekenis.

4 gedachten over “0 Puzzelstukjes op de levenslijn

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

For security, use of Google's reCAPTCHA service is required which is subject to the Google Privacy Policy and Terms of Use.

If you agree to these terms, please click here.