17 Als een steen in het water

De haptotherapie brengt mij naast het verwerken van NAH, en de zoektocht naar wie ik ben met NAH, mij ook bij het verwerken van eerdere traumatische ervaringen.

De impact van een traumatische ervaring, is als een steen in het water.
De steen die in het water wordt gegooid is de gebeurtenis, de golven zijn het gevolg.
De golven worden steeds groter. Net als de golven krijgt de impact van het trauma, zoals o.a. angst, steeds meer invloed op mijn leven.

Ik word me bewust dat het van belang is dat ik de gevolgen van de steen ga opruimen i.p.v. om mijn angst heen te gaan.
Ik heb geprobeerd om de steen en de golven weg te denken. Dus de ervaringen te ontkennen. Ik maakte mezelf wijs dat ik het had verzonnen.

Dat werkt niet meer. Mijn lijf luistert daar niet naar. Ik kan mijn lijf niet langer negeren of voor de gek houden. De actie die over blijft is het omgekeerde te doen en dat is door de angst naar de pijn toe gaan.

Vanaf dat moment vertrouw ik me toe aan de haptotherapeut. De drang om door de angst heen te gaan is sterker dan de angst.

Ik ben heftige emoties langzaamaan, stap voor stap, aan het toelaten en loslaten.
Zo intens voelen en uiten van gevoelens kan nu omdat ik het vertrouwen, de bescherming en verbondenheid met de therapeut ervaar.

Wat je voelt is echt.
Alles mag er zijn zonder oordeel.
Het is wat het is, dat is erkenning.

Verbinding en bewustzijn.
De weg naar zelfbevrijding.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *