25 Draaikolk

In een draaikolk van verstikkende angst verdwijn ik.
Ik draai rond en rond en rond, steeds dieper.
Het lukt mij niet om er op eigen kracht uit te komen.
Ik zie niemand waar ik hulp aan kan vragen.
IK verdwijn.

Een toegestoken hand haalt mij naar boven.
Ik ben uit de draaikolk.
Ik zie licht, en voel bodem onder mijn voeten.
Ik ben weer verbonden met mijn innerlijke kracht.
Ik krijg weer lucht.
IK ben er weer.
IK besta.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *